sponsorescalderaeykarpidishostnous tsakiridis

Σβορώνος

Η ιστορία του Σβορώνου

Ο Σβορώνος είναι χωριό της Πιερίας, με 1.931 κατοίκους (απογραφή 2001), που αποτελεί και ομώνυμο Δημοτικό Διαμέρισμα. Το χωριό είναι ανομοιογενές από άποψη κατοίκων, καθώς εκτός από ντόπιους, υπάρχουν Πόντιοι και πρόσφυγες. Αρκετοί από τους κατοίκους είναι γεωργοί και οι κύριες καλλιέργειες είναι ο καπνός, οι φράουλες (δραστηριοποιείται σχετικός συνεταιρισμός[1]) και τα ακτινίδια. Μέχρι το 1953 το χωριό ονομαζόταν Κολοκούρι, από το κούρεμα των προβάτων στην ουρά και κοντά στην κοιλιά (παλαιότερα ήταν η κτηνοτροφία η κύρια ασχολία). Πανηγυρίζει στις 15 Αυγούστου. Από τα σημαντικότερα έθιμα στο χωριό είναι το κάψιμο του καρνάβαλου, ενώ την Καθαρά Δευτέρα οι γυναίκες μαζεύονται σε ένα πηγάδι στην πλατεία και καθαρίζουν τα μαγειρικά τους σκεύη με στάχτη. Η απόσταση του οικισμού από την Κατερίνη είναι 3 χιλιόμετρα.

Ο Σβορώνος αποτελεί και Δημοτικό Διαμέρισμα, με συνολικά 2.175 κατοίκους και με τρεις οικισμούς. Εκτός από το χωριό Σβορώνος, στο Διαμέρισμα ανήκουν και:

* η Αγία Βαρβάρα , με 68 κατοίκους.

Στην Αγία Βαρβάρα υπάρχει ένας συνοικισμός Ρωσοπροσφύγων και στρατόπεδο. Ως το 1965 ονομαζόταν Νέοι Ρωσοπρόσφυγες.

* το Προσήλιο , με 176 κατοίκους, με βάση τα στοιχεία της απογραφής του 2001. Ονομάστηκε έτσι επειδή είναι κτισμένο στην άκρη του Σβορώνου, σε μία πλαγιά. Παλιά αυτό το μέρος ονομαζόταν "παράγκες" επειδή οι πρώτοι κάτοικοι που ήρθαν στην περιοχή αυτή, ήταν Πόντιοι πρόσφυγες από τη σημερινή Τουρκία και είχαν κτίσει τα σπίτια τους πρόχειρα, με λαμαρίνες και λάσπη [2] .

Οι κάτοικοι του συνοικισμού ήρθαν εκεί το 1928 και ήταν Πόντιοι από τη Σιούγκοβα (Πλατανάκια Σερρών) . Η ονομασία του οφείλεται στο γεγονός ότι ήταν το τελευταίο σπίτι που υπήρχε και το έβλεπε ο ήλιος.

Για αρκετά χρόνια εντασσόταν στην Κοινότητα Σβορώνου. Μετά το 1998 με το Νόμο Καποδίστρια υπάχθηκε στο Δήμο Κατερίνης.

Από άποψη υποδομής, αξίζει να αναφερθεί η κοντινή Εκκλησιαστική Σχολή, το γηροκομείο και ο ναός της Αγίας Κυριακής. Όλες οι υπηρεσίες (σχολείο, ιατρείο κλπ.) του Σβορώνου εξυπηρετούν και τους λιγοστούς κατοίκους στο Προσήλιο.


Στο Σβορώνο υπάρχουν δεξαμενές ύδρευσης , που εξυπηρετούν και τη γειτονική Κατερίνη. Έχει επίσης ένα εξαθέσιο Δημοτικό Σχολείο, ένα διθέσιο νηπιαγωγείο, γηροκομείο, ιερατική σχολή και ο κεντρικός ναός είναι αφιερωμένος στον Άγιο Αντώνιο. Από αθλητική άποψη, ο ΓΑΣ Σβορώνος αγωνίζεται από το 2007-08 στην Δ΄ Εθνική Κατηγορία στο ποδόσφαιρο. Αξίζει να σημειωθεί ότι το κολυμβητικό τμήμα του ΓΑΣ Σβορώνου ιδρύθηκε το 1980 και ήταν το πρώτο στην Ελλάδα σε επίπεδο επαρχίας. Ο Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού ιδρύθηκε το 1970.

Στο Κολοκούρι, όπως ονομαζόταν τότε το χωριό, έγινε η τελευταία σύγκρουση μεταξύ του ελληνικού και του τουρκικού στρατού κατά την απελευθέρωση της Κατερίνης. Η μάχη έγινε στις 15-16 Οκτωβρίου 1912 και σε αυτήν σκοτώθηκαν ο Συνταγματάρχης Σβορώνος, Κεφαλονίτης στην καταγωγής, ο Ανχης Δημήτριος Νίκας και ο 17χρονος εθελοντής από την Κρήτη, Κονταξάκης. Το μνημείο που στήθηκε προς τιμήν των ηρώων βρίσκεται έξω από τη Νεοκαισάρεια, λίγο πριν από το Πλατανόδασος του χωριού.

Ο περιηγητής και στρατιωτικός Νίκος Σχοινάς (1844- 1912) αναφέρει το χωριό Κολοκούρι και λέει ήταν ένα από τα τρία χωριά της Κατερίνης, που είχε τρεις υδρόμυλους για το άλεσμα του σιταριού, πεδινό τσιφλίκι, με 30-40 σπίτια .

πηγή: wikipedia